woensdag 13 maart 2013

Backpack, outback en bak sneeuw


We zijn terug! Na vele omzwervingen over maar liefst 3 verschillende continenten zijn wij wederom in het mooie Sydney beland. En wat hebben we heerlijke maanden achter de rug. Deze blog is eigenlijk te klein om al onze indrukken te beschrijven; de helft van de lezers zou bij het zien van de hoeveelheid tekst al afhaken. Daarom hierbij een poging tot beknopte maar levendige terugblik (met veel visuele ondersteuning).

Indonesië
Onze eerste tocht was al backpackend door Indonesië. Op Bali begonnen we met wat ‘werkbezoekjes’: we bezochten een aantal lokale cacaoboerderijen en een chocolade coöperatie. Van cacao tot reep, wij hebben het geproefd!

Cacaobonen
We vlogen vervolgens naar het nog niet zo toeristische eiland Flores, waar we door met lokale bewoners te praten op de meest onverwachte plekken belandden. Zo scheurden we bij 2 jonge gasten achterop de scooter door een geweldig groen landschap naar traditionele dorpjes en afgelegen stranden. We werden zelfs uitgenodigd voor een besloten katholieke begrafenisceremonie, waar we de enige blanken en dus een grote attractie waren. Nog nooit een rouwplechtigheid meegemaakt waar men naderhand zo dronken werd... inclusief wij, want op instructie van onze gastheer dronken wij braaf elk aangeboden glas alcoholisch brouwsel leeg. En dat waren er nogal wat... Uit eerbied hebben wij deze dag geen foto’s gemaakt, maar we hebben wel wat plaatjes van Flores.

Onze chauffeurs

Flores regenwoud

Traditioneel dorp

Verlaten strand, Aimere
Hierna voeren wij naar het nabijgelegen Kanawa; met recht een paradijsje te noemen! Op het eiland bevinden zich een bungalowpark en een duikschool. Meer niet. Astrid heeft hier een lang gekoesterde droom uit zien komen; ze heeft met reusachtige manta roggen gedoken! Beelden zeggen in dit geval meer dan woorden, dus komt ie:

Kanawa: wat een welkom...

Ons hutje

Manta roggen!

Zonsondergang vanuit ons hutje
Een andere boot bracht ons naar Lombok, waar we direct naar de Gili eilanden reisden. Één van de highlights van deze meerdaagse boottocht was een ‘ontmoeting’ met wilde Komodovaranen op het eiland Rinca. Dit zijn de grootste en meest dodelijke hagedissen ter wereld en dat weten de andere dieren in de omgeving, zoals apen, maar al te goed. Het was echt muisstil in het woud. Erg indrukwekkend en ook best eng om deze draken van zo dichtbij te kunnen aanschouwen. En terecht: een paar weken nadat wij er waren, zijn 2 parkwachters aangevallen en zwaargewond afgevoerd. (Klik voor artikel) 

Spontaan dolfijnbezoek!

Aapje op Rinca met daarachter onze boot

Komodovaraan
Na wat geduik, gesnorkel en gerelax op Gili Air, togen we weer naar Bali. Daar crossten we nog een paar dagen rond per scooter, alvorens we terug naar Australië vlogen.

Gili Air, Lombok

Scooteren

Offers tijdens ceremonie

Heerlijk Indonesisch eten

Balinese tempel

Australië
Toen was het tijd voor een gezellige hereniging met Rubens ouders, Gerard en Marja. Met hen begonnen we aan een 4 wheel drive trip door de Australische outback. Vanaf Alice Springs reisden we zuidwaarts tot Adelaide. We reden door prachtige landschappen, over eindeloze verlaten wegen en het gekke mijnstadje Coober Pedy, waar men grotendeels onder de grond leeft om aan de hitte te ontsnappen. Want warm was het; zonder het te weten zaten wij tijdens de heetste hittegolf in de geschiedenis van Australië op de heetste plek in de outback (52 graden), rustig op een campingstoeltje soep te koken...

Zo fris na een reis van 24 uur!

Ons 4WD bakkie

Roadtrip!!

Hoezo, onze energie sparen?

Soepje koken, was zo gebeurd

King's Canyon

Ondergrondse kerk in Coober Pedy
De reis vervolgde zich naar Melbourne en was gevuld met nog meer mooie wandelingen en kamperen op afgelegen plekken. Activiteiten als een wijnproeverij en het spotten van wilde dieren langs de Great Ocean Road konden natuurlijk niet ontbreken.  We sloten af met een kleine week in Tasmanië, waar Gerard en Marja per auto en wij per fiets het eiland verkenden.

Geen idee waar dit precies was

Wijn proeven  in South Australia

Kangoeroe in Flinder's Ranges

Koala langs Great Ocean Road

Wombat in Cradle Mountain NP, Tasmanië

Oerhollands tafereel in Tasmanië
Europa en weer terug
Na al deze zonnige avonturen was het tijd om een lange vlucht te maken en de Europese winter in te duiken. Brr... Maar een geweldige week in de Zwitserse sneeuw en het weerzien van zo veel lieve vrienden en familie in Nederland maakten de kou meer dan goed! We zijn weer even goed herinnerd aan wat we de komende tijd zullen missen.

Sleeën

Skiën

Astrid met vader en zus

Wij met Rubens broers en moeder
De maand februari vloog om en jawel, wij schrijven deze blog vanuit een heerlijk zomers Bondi Beach. Momenteel bevinden wij ons in een backpackers hotel, maar gelukkig niet voor al te lange tijd meer. Na een week bij zeer behulpzame vrienden en in hostels te hebben gebivakkeerd, gaan wij vandaag het huurcontract van een appartementje in Maroubra tekenen. Vlakbij het strand, met balkon en aparte slaapkamer. Foto’s volgen en zodra de slaapbank is geregeld zijn jullie van harte welkom in ons stekkie!

Ruben is al volop bezig met zijn werk en Astrid bestormt weer vol goede moed (en met een beter visum dan vorig jaar) de Australische arbeidsmarkt. We houden jullie op de hoogte!

zondag 2 december 2012

Toekomstplannen

Nou, het is nu echt weer tijd voor een nieuwe blog, want er is in de tussentijd een hoop gebeurd. Één van onze belangrijke nieuwtjes is dat Rubens werkgever toestemming heeft gegeven voor een visumaanvraag! Dat houdt in dat Ruben door hen gesponsord wordt om hier nog een jaar te blijven. Astrid kan op dit visum ‘de facto’ meeliften en mag dus (gelukkig) ook blijven, inclusief het recht om in Australië te werken en/of studeren. Heel spannend nieuws dus! Helaas is ons enthousiasme inmiddels weer wat getemperd na wekenlange bureaucratie ten top. We zullen jullie niet vermoeien met de details. Het komt erop neer dat het nog even de vraag is hoe lang de verwerking duurt, maar als alles goed gaat gaan wij vanaf maart voor een 2e periode, tot begin 2014, naar Australië.
 
De tijd vliegt! Het is inmiddels  al ons (voorlopig) laatste weekje in Sydney. Sinds ons vorige blog zijn we nog een nachtje weg geweest naar een hostel op een eiland in Pittwater, 2 uur boven Sydney. Zo dicht bij de stad en toch midden in de natuur. Tegen het eind van de middag kwamen de wallaby’s gewoon vlak voor onze voeten grazen! Tijdens een tochtje met de kajak vonden we zowel een verlaten strandje met schommel als een stingray. Echt een heerlijke omgeving. Hierbij wat plaatjes.





In Bondi zelf is ook van alles te beleven. Zo was er laatst een vreemd fenomeen: in het zeewater dreven onheilspellend rode ‘wolken’ en het strand was gesloten voor zwemmers. De oorzaak hiervoor was gelukkig geen gruwelijk scenario met een massaal haaienfeestmaal, maar een rode algenbloei. Zwemmen daarin zou irritatie van huid, ogen en oren veroorzaken.  


Ook was er een tentoonstelling ‘Sculptures by the Sea’, met allerlei kunstwerken langs de kust. Best bijzonder, maar onze aandacht werd eigenlijk nogal afgeleid door de walvissen en dolfijnen die ineens besloten langs te zwemmen!




De laatste week Sydney, dat betekent ook dat Astrid haar baan bij de City Sightseeing bussen weer heeft opgezegd. Ze heeft er uiteindelijk 7 weken gewerkt. Eerst als ticketverkoper, maar al snel ‘gepromoveerd’ tot controller. Dat houdt in dat ze verantwoordelijk was voor het bijhouden waar alle bussen zich bevonden en het instrueren van de chauffeurs. Geen carrièreswitch, maar toch een leuke nieuwe ervaring. Ze is nog nooit zo vaak door compleet onbekende mensen tijdens haar werk op de foto gezet! Hieronder een indruk van haar werkomgeving.




Ondanks dat we zo ver weg zitten, heeft Sinterklaas ons zowaar toch weten te vinden! Dus tijdens een bloedhete avond, waarbij het om middernacht nog 29 graden was, hebben wij ons kostelijk vermaakt met cadeaus en gedichten en ons tegoed gedaan aan kleffe pepernoten en gesmolten chocoladeletters. De beste man en zijn knecht kwamen zelfs nog even persoonlijk langs! Topavond!



Over topmomenten gesproken... Vorige week had Astrid een dag vrij en Ruben moest de hele dag schminken. Hij ging vroeg de deur uit, terwijl Astrid nog sliep. Toen ze een paar uur later ging ontbijten, vond ze een stapel enveloppen en een brief: "Jammer dat ik moet werken op je vrije dag... maar gelukkig ligt er een speurtocht voor je klaar! Veel plezier!" En zo begon ze aan de speurtocht. Het was echt heerlijk weer, dus een topdag voor zoiets! De puzzels in de enveloppen voerden haar door Bondi, toen met de bus naar een andere wijk, en daarna volgde een mooie wandeling langs de kust. Ongeveer twee uur later kwam ze uit op een mooie heuvel met een prachtig uitzicht over de stad en vond ze een rebus in de volgende envelop. De oplossing was: "De volgende vraag staat achter je." Ze draaide zich om en tot haar stomme verbazing stond Ruben daar!!! En toen gaf Astrid het goede antwoord op de laatste vraag van de speurtocht: "JA IK WIL!!!" De prijs was een heerlijke champagnepicknick in de zon, een prachtige ring en een bruiloft in het verschiet!




Voorlopig hebben wij eerst nog een aantal maanden reizen voor de boeg. 7 december vertrekken wij naar Indonesië en is ons plan om ruim 3 weken de eilanden Flores, Komodo, Lombok en Bali te verkennen. In januari arriveren Rubens ouders in Sydney en gaan we nog 4 weken Australië onveilig maken. We huren een 4 wheel drive in Alice Springs, midden in de outback, en reizen vanaf daar zuidwaarts naar Melbourne. Dan pakken we de boot naar Tasmanië en daar gaan we nog een week samen fietsen. 29 januari vertrekken we uit Sydney naar Amsterdam, waar we 30 januari om 6 uur ’s ochtends aankomen. Echt veel tijd om te acclimatiseren is er dan niet, omdat we direct een weekje op wintersport gaan met Rubens familie. Van de Australische zon naar de Zwitserse sneeuw... het zal ons benieuwen. Vanaf 10 februari zijn we dan echt terug in Nederland en kunnen we jullie weer in levenden lijve zien.

En hoe het dan verder gaat is ons ook nog onduidelijk. Wellicht zijn we begin maart weer terug in Australië, misschien wat later, en in het ergste geval gaat het hele feest niet door. Maar we houden jullie op de hoogte! Ontzettend bedankt voor alle leuke berichtjes tijdens ons verblijf in Australië, zo voelden we ons toch nooit echt ver van huis. Wordt vervolgd!