Nou, het is
nu echt weer tijd voor een nieuwe blog, want er is in de tussentijd een hoop
gebeurd. Één van onze belangrijke nieuwtjes is dat Rubens werkgever toestemming
heeft gegeven voor een visumaanvraag! Dat houdt in dat Ruben door hen
gesponsord wordt om hier nog een jaar te blijven. Astrid kan op dit visum ‘de
facto’ meeliften en mag dus (gelukkig) ook blijven, inclusief het recht om in
Australië te werken en/of studeren. Heel spannend nieuws dus! Helaas is ons
enthousiasme inmiddels weer wat getemperd na wekenlange bureaucratie ten top.
We zullen jullie niet vermoeien met de details.
Het komt erop neer dat het nog even de vraag is hoe lang de verwerking
duurt, maar als alles goed gaat gaan wij vanaf maart voor een 2e
periode, tot begin 2014, naar Australië.
De tijd
vliegt! Het is inmiddels al ons (voorlopig)
laatste weekje in Sydney. Sinds ons vorige blog zijn we nog een nachtje weg
geweest naar een hostel op een eiland in Pittwater, 2 uur boven Sydney. Zo
dicht bij de stad en toch midden in de natuur. Tegen het eind van de middag kwamen
de wallaby’s gewoon vlak voor onze voeten grazen! Tijdens een tochtje met de kajak vonden we zowel een verlaten strandje met schommel als een stingray. Echt
een heerlijke omgeving. Hierbij wat plaatjes.
In Bondi
zelf is ook van alles te beleven. Zo was er laatst een vreemd fenomeen: in het
zeewater dreven onheilspellend rode ‘wolken’ en het strand was gesloten voor
zwemmers. De oorzaak hiervoor was gelukkig geen gruwelijk scenario met een massaal
haaienfeestmaal, maar een rode algenbloei. Zwemmen daarin zou irritatie van
huid, ogen en oren veroorzaken.
Ook was er een
tentoonstelling ‘Sculptures by the Sea’, met allerlei kunstwerken langs de
kust. Best bijzonder, maar onze aandacht werd eigenlijk nogal afgeleid door de
walvissen en dolfijnen die ineens besloten langs te zwemmen!
De laatste
week Sydney, dat betekent ook dat Astrid haar baan bij de City Sightseeing bussen
weer heeft opgezegd. Ze heeft er uiteindelijk 7 weken gewerkt. Eerst als
ticketverkoper, maar al snel ‘gepromoveerd’ tot controller. Dat houdt in dat ze
verantwoordelijk was voor het bijhouden waar alle bussen zich bevonden en het instrueren
van de chauffeurs. Geen carrièreswitch, maar toch een leuke nieuwe ervaring. Ze
is nog nooit zo vaak door compleet onbekende mensen tijdens haar werk op de
foto gezet! Hieronder een indruk van haar werkomgeving.
Ondanks dat
we zo ver weg zitten, heeft Sinterklaas ons zowaar toch weten te vinden! Dus
tijdens een bloedhete avond, waarbij het om middernacht nog 29 graden was,
hebben wij ons kostelijk vermaakt met cadeaus en gedichten en ons tegoed gedaan
aan kleffe pepernoten en gesmolten chocoladeletters. De beste man en zijn
knecht kwamen zelfs nog even persoonlijk langs! Topavond!


Over
topmomenten gesproken... Vorige week had Astrid een dag vrij en Ruben moest de
hele dag schminken. Hij ging vroeg de deur uit, terwijl Astrid nog sliep. Toen
ze een paar uur later ging ontbijten, vond ze een stapel enveloppen en een
brief: "Jammer dat ik moet werken op je vrije dag... maar gelukkig ligt er
een speurtocht voor je klaar! Veel plezier!" En zo begon ze aan de
speurtocht. Het was echt heerlijk weer, dus een topdag voor zoiets! De puzzels
in de enveloppen voerden haar door Bondi, toen met de bus naar een andere wijk,
en daarna volgde een mooie wandeling langs de kust. Ongeveer twee uur later
kwam ze uit op een mooie heuvel met een prachtig uitzicht over de stad en vond
ze een rebus in de volgende envelop. De oplossing was: "De volgende vraag
staat achter je." Ze draaide zich om en tot haar stomme verbazing stond
Ruben daar!!! En toen gaf Astrid het goede antwoord op de laatste vraag van de
speurtocht: "JA IK WIL!!!" De prijs was een heerlijke
champagnepicknick in de zon, een prachtige ring en een bruiloft in het verschiet!



Voorlopig
hebben wij eerst nog een aantal maanden reizen voor de boeg. 7 december
vertrekken wij naar Indonesië en is ons plan om ruim 3 weken de eilanden
Flores, Komodo, Lombok en Bali te verkennen. In januari arriveren Rubens ouders
in Sydney en gaan we nog 4 weken Australië onveilig maken. We huren een 4 wheel
drive in Alice Springs, midden in de outback, en reizen vanaf daar zuidwaarts naar
Melbourne. Dan pakken we de boot naar Tasmanië en daar gaan we nog een week
samen fietsen. 29 januari vertrekken we uit Sydney naar Amsterdam, waar we 30
januari om 6 uur ’s ochtends aankomen. Echt veel tijd om te acclimatiseren is
er dan niet, omdat we direct een weekje op wintersport gaan met Rubens familie.
Van de Australische zon naar de Zwitserse sneeuw... het zal ons benieuwen. Vanaf
10 februari zijn we dan echt terug in Nederland en kunnen we jullie weer in
levenden lijve zien.
En hoe het
dan verder gaat is ons ook nog onduidelijk. Wellicht zijn we begin maart weer
terug in Australië, misschien wat later, en in het ergste geval gaat het hele
feest niet door. Maar we houden jullie op de hoogte! Ontzettend bedankt voor
alle leuke berichtjes tijdens ons verblijf in Australië, zo voelden we ons toch
nooit echt ver van huis. Wordt vervolgd!