Stilzitten is er niet bij!

De lente heeft Sydney gevonden; we hebben de eerste dagen in de 30 graden al gehad!  Hier in Bondi Beach (ja, we wonen er nog!) merken we dat direct aan de enorme toestroom strandgasten. Busladingen vol mensen die naar onze voortuin komen om te zonnen, zwemmen en paraderen. Uiteraard genieten wij er ook met volle teugen van. Zeker dan merk je hoe ideaal onze locatie is. Als je op het strand ligt, is het sneller om thuis naar de wc te gaan dan bij de openbare toiletten. 

Het lekkere weer leent zich ook goed voor het rondstruinen door Sydney. Ruben ontdekt tijdens zijn hardloopsessies geregeld nieuwe interessante plekken in de omgeving, waar we dan mooi een andere dag heen kunnen om te wandelen en te picknicken. Soms met zijn tweeën, soms met een groepje vrienden, zoals toen laatst wat bekenden van ons Sydney kwamen bezoeken: Rebekah, het nichtje van een nicht van Astrid, en Rubens neef Rik samen met zijn vriendin. Hier wat plaatjes van onze tochtjes door eigen stad.

Kust bij Dover Heights

Strandje bij Watsons Bay

Onderweg naar Manly

Sydney wildlife: een zogeheten water dragon

Naast het wandelen kan Ruben vooral van het hardlopen in Australië geen genoeg krijgen. Hij heeft er alweer meerdere races op zitten. Te beginnen met de City 2 Surf, 14 kilometer vanaf Sydney centrum naar Bondi Beach. Een afstand die zeer goed te doen is voor een marathonloper, dus met een brede lach kwam hij de finish over.

De tweede race was een vrij pittige. De naam ‘Tough Mudder’ zegt eigenlijk alles: het was erg zwaar en erg modderig. Een parcours van 20 kilometer met om de paar honderd meter een obstakel, zoals: een ijsbad, hoge schuttingen, electriciteitsdraden tot 10.000 volt en heel, heel veel modder. Het was geen race om de klok, maar het doel was om met behulp van teamwork te finishen. Rubens team had zichzelf ‘The Amazing Beasts’ gedoopt. Beelden zeggen meer dan woorden, dus hieronder een indruk.

The Amazing Beasts

Electroshock Therapy...

De meeste schoenen gingen niet meer mee naar huis.

Vorige week is Ruben zelfs om half 4 ’s nachts opgestaan om af te reizen naar de Fitzroy Falls voor een trailmarathon door de bossen. Met als resultaat een nieuw persoonlijk record! (Om precies te zijn 3:34:51, want 10 seconden later gestart dan de tijdregistratie begon.)

 

En of dat nog niet genoeg sportiviteit is, heeft hij ook het surfen opgepakt. Want als je bij een surfstrand woont, moet je daar wel gebruik van maken natuurlijk!

Ook Astrid heeft er inmiddels een marathon op zitten. Weliswaar geen hardloopmarathon, maar een zumbamarathon! Voor degenen die onbekend zijn met zumba: het is een workout gebaseerd op latijnse dansen en hiphop. Oftewel, een hoop gehups en geheupzwaai op vrolijke muziek. Astrid doet 1-2 keer per week een groepsles van een uur. De ‘marathon’ bestond uit 2 uur lang non-stop op hoog tempo dansen. En daarna 3 dagen spierpijn, net als bij een echte marathon! Geen foto’s, wel een filmpje (Astrid staat 3^e rij, rechterkant, roze shirt).

Uiteraard moet er naast al die vrije tijd ook gewerkt worden. Astrids werk bij Manpower is na ruim 5 maanden toch afgerond. Maar gedurende die tijd heeft ze wel nog mooi het land door mogen reizen om in verschillende steden assessment centers voor een klant uit te voeren. Naar West-Australië, regio Perth, reisde Ruben mee en hebben we er een kleine vakantie aan vastgeplakt.

Fietsen bij Mandurah

Astrid en quokka (mini-kangoeroe), Rottnest Island

Baai op Rottnest Island

Perth skyline

Daarna was het toch echt afgelopen en kon de banenjacht voor Astrid weer beginnen. Dat blijft een verschrikkelijk moeilijke uitdaging. Om een beeld te schetsen: ze heeft inmiddels in totaal 90 sollicitaties de deur uit gedaan, waarvan op 55 nooit een reactie is gekomen. Voor werk in Human Resources is men helaas vaak op zoek naar kandidaten met een permanente verblijfsstatus en lokale ervaring. Omdat Australië een prijzig land is en we ook graag willen sparen voor een leuke reis, heeft ze inmiddels een baan in een totaal andere hoek geaccepteerd: als medewerker bij de City Sightseeing bussen. Dat zijn die grote rode hop on, hop off dubbeldekkers zonder dak. Niet op de bussen maar ernaast, om mensen te informeren en kaartjes te verkopen. Ze heeft net haar eerste dag erop zitten en vindt de hele dag buiten werken eigenlijk nog niet zo verkeerd. Het is weer eens wat anders!

Ruben kachelt lekker door voor zijn werkgever. Ook hij kan leuke business trips doen: hij heeft al beurzen in Adelaide en Melbourne bezocht en gaat binnenkort naar Brisbane. Daarnaast doet hij nog geregeld schmink- en ballonnenvouw-opdrachten als leuke bijverdienste. Laatst moest hij van 8:00 tot 17:00 uur werken, dus een schminkmarathon heeft hij nu ook op zijn naam staan. Zijn seizoen als basketbalcoach zit er inmiddels op. Hieronder de afsluitende teamfoto.

The Bondi Lions

Ondertussen zijn wij al 7 maanden van huis. We hebben het huurcontract van ons stulpje aan Bondi Beach verlengd tot begin december en daarna willen we beginnen aan onze rondreis. Het plan is om een maand of 3 door zowel Australië als Indonesië rond te toeren. Onze terugvlucht naar Amsterdam staat geboekt voor 13 maart 2013. Echter, we kunnen nog steeds niet zeggen of die terugkomst in Nederland tijdelijk of ‘definitief’ zal zijn. Eind dit jaar verwachten we zekerheid hierover te hebben. Voorlopig stellen we ons in op de mogelijkheid dat ons Australië-avontuur dan afgelopen is en maken we er het allerbeste van!

Cheers mates!

Onze anniversary: al 4 jaar een stel!