Toekomstplannen

Nou, het is nu echt weer tijd voor een nieuwe blog, want er is in de tussentijd een hoop gebeurd. Één van onze belangrijke nieuwtjes is dat Rubens werkgever toestemming heeft gegeven voor een visumaanvraag! Dat houdt in dat Ruben door hen gesponsord wordt om hier nog een jaar te blijven. Astrid kan op dit visum ‘de facto’ meeliften en mag dus (gelukkig) ook blijven, inclusief het recht om in Australië te werken en/of studeren. Heel spannend nieuws dus! Helaas is ons enthousiasme inmiddels weer wat getemperd na wekenlange bureaucratie ten top. We zullen jullie niet vermoeien met de details. Het komt erop neer dat het nog even de vraag is hoe lang de verwerking duurt, maar als alles goed gaat gaan wij vanaf maart voor een 2^e periode, tot begin 2014, naar Australië.

 

De tijd vliegt! Het is inmiddels  al ons (voorlopig) laatste weekje in Sydney. Sinds ons vorige blog zijn we nog een nachtje weg geweest naar een hostel op een eiland in Pittwater, 2 uur boven Sydney. Zo dicht bij de stad en toch midden in de natuur. Tegen het eind van de middag kwamen de wallaby’s gewoon vlak voor onze voeten grazen! Tijdens een tochtje met de kajak vonden we zowel een verlaten strandje met schommel als een stingray. Echt een heerlijke omgeving. Hierbij wat plaatjes.

In Bondi zelf is ook van alles te beleven. Zo was er laatst een vreemd fenomeen: in het zeewater dreven onheilspellend rode ‘wolken’ en het strand was gesloten voor zwemmers. De oorzaak hiervoor was gelukkig geen gruwelijk scenario met een massaal haaienfeestmaal, maar een rode algenbloei. Zwemmen daarin zou irritatie van huid, ogen en oren veroorzaken.  

Ook was er een tentoonstelling ‘Sculptures by the Sea’, met allerlei kunstwerken langs de kust. Best bijzonder, maar onze aandacht werd eigenlijk nogal afgeleid door de walvissen en dolfijnen die ineens besloten langs te zwemmen!

De laatste week Sydney, dat betekent ook dat Astrid haar baan bij de City Sightseeing bussen weer heeft opgezegd. Ze heeft er uiteindelijk 7 weken gewerkt. Eerst als ticketverkoper, maar al snel ‘gepromoveerd’ tot controller. Dat houdt in dat ze verantwoordelijk was voor het bijhouden waar alle bussen zich bevonden en het instrueren van de chauffeurs. Geen carrièreswitch, maar toch een leuke nieuwe ervaring. Ze is nog nooit zo vaak door compleet onbekende mensen tijdens haar werk op de foto gezet! Hieronder een indruk van haar werkomgeving.

Ondanks dat we zo ver weg zitten, heeft Sinterklaas ons zowaar toch weten te vinden! Dus tijdens een bloedhete avond, waarbij het om middernacht nog 29 graden was, hebben wij ons kostelijk vermaakt met cadeaus en gedichten en ons tegoed gedaan aan kleffe pepernoten en gesmolten chocoladeletters. De beste man en zijn knecht kwamen zelfs nog even persoonlijk langs! Topavond!

Over topmomenten gesproken... Vorige week had Astrid een dag vrij en Ruben moest de hele dag schminken. Hij ging vroeg de deur uit, terwijl Astrid nog sliep. Toen ze een paar uur later ging ontbijten, vond ze een stapel enveloppen en een brief: "Jammer dat ik moet werken op je vrije dag... maar gelukkig ligt er een speurtocht voor je klaar! Veel plezier!" En zo begon ze aan de speurtocht. Het was echt heerlijk weer, dus een topdag voor zoiets! De puzzels in de enveloppen voerden haar door Bondi, toen met de bus naar een andere wijk, en daarna volgde een mooie wandeling langs de kust. Ongeveer twee uur later kwam ze uit op een mooie heuvel met een prachtig uitzicht over de stad en vond ze een rebus in de volgende envelop. De oplossing was: "De volgende vraag staat achter je." Ze draaide zich om en tot haar stomme verbazing stond Ruben daar!!! En toen gaf Astrid het goede antwoord op de laatste vraag van de speurtocht: "JA IK WIL!!!" De prijs was een heerlijke champagnepicknick in de zon, een prachtige ring en een bruiloft in het verschiet!

Voorlopig hebben wij eerst nog een aantal maanden reizen voor de boeg. 7 december vertrekken wij naar Indonesië en is ons plan om ruim 3 weken de eilanden Flores, Komodo, Lombok en Bali te verkennen. In januari arriveren Rubens ouders in Sydney en gaan we nog 4 weken Australië onveilig maken. We huren een 4 wheel drive in Alice Springs, midden in de outback, en reizen vanaf daar zuidwaarts naar Melbourne. Dan pakken we de boot naar Tasmanië en daar gaan we nog een week samen fietsen. 29 januari vertrekken we uit Sydney naar Amsterdam, waar we 30 januari om 6 uur ’s ochtends aankomen. Echt veel tijd om te acclimatiseren is er dan niet, omdat we direct een weekje op wintersport gaan met Rubens familie. Van de Australische zon naar de Zwitserse sneeuw... het zal ons benieuwen. Vanaf 10 februari zijn we dan echt terug in Nederland en kunnen we jullie weer in levenden lijve zien.

En hoe het dan verder gaat is ons ook nog onduidelijk. Wellicht zijn we begin maart weer terug in Australië, misschien wat later, en in het ergste geval gaat het hele feest niet door. Maar we houden jullie op de hoogte! Ontzettend bedankt voor alle leuke berichtjes tijdens ons verblijf in Australië, zo voelden we ons toch nooit echt ver van huis. Wordt vervolgd!

Stilzitten is er niet bij!

De lente heeft Sydney gevonden; we hebben de eerste dagen in de 30 graden al gehad!  Hier in Bondi Beach (ja, we wonen er nog!) merken we dat direct aan de enorme toestroom strandgasten. Busladingen vol mensen die naar onze voortuin komen om te zonnen, zwemmen en paraderen. Uiteraard genieten wij er ook met volle teugen van. Zeker dan merk je hoe ideaal onze locatie is. Als je op het strand ligt, is het sneller om thuis naar de wc te gaan dan bij de openbare toiletten. 

Het lekkere weer leent zich ook goed voor het rondstruinen door Sydney. Ruben ontdekt tijdens zijn hardloopsessies geregeld nieuwe interessante plekken in de omgeving, waar we dan mooi een andere dag heen kunnen om te wandelen en te picknicken. Soms met zijn tweeën, soms met een groepje vrienden, zoals toen laatst wat bekenden van ons Sydney kwamen bezoeken: Rebekah, het nichtje van een nicht van Astrid, en Rubens neef Rik samen met zijn vriendin. Hier wat plaatjes van onze tochtjes door eigen stad.

Kust bij Dover Heights

Strandje bij Watsons Bay

Onderweg naar Manly

Sydney wildlife: een zogeheten water dragon

Naast het wandelen kan Ruben vooral van het hardlopen in Australië geen genoeg krijgen. Hij heeft er alweer meerdere races op zitten. Te beginnen met de City 2 Surf, 14 kilometer vanaf Sydney centrum naar Bondi Beach. Een afstand die zeer goed te doen is voor een marathonloper, dus met een brede lach kwam hij de finish over.

De tweede race was een vrij pittige. De naam ‘Tough Mudder’ zegt eigenlijk alles: het was erg zwaar en erg modderig. Een parcours van 20 kilometer met om de paar honderd meter een obstakel, zoals: een ijsbad, hoge schuttingen, electriciteitsdraden tot 10.000 volt en heel, heel veel modder. Het was geen race om de klok, maar het doel was om met behulp van teamwork te finishen. Rubens team had zichzelf ‘The Amazing Beasts’ gedoopt. Beelden zeggen meer dan woorden, dus hieronder een indruk.

The Amazing Beasts

Electroshock Therapy...

De meeste schoenen gingen niet meer mee naar huis.

Vorige week is Ruben zelfs om half 4 ’s nachts opgestaan om af te reizen naar de Fitzroy Falls voor een trailmarathon door de bossen. Met als resultaat een nieuw persoonlijk record! (Om precies te zijn 3:34:51, want 10 seconden later gestart dan de tijdregistratie begon.)

 

En of dat nog niet genoeg sportiviteit is, heeft hij ook het surfen opgepakt. Want als je bij een surfstrand woont, moet je daar wel gebruik van maken natuurlijk!

Ook Astrid heeft er inmiddels een marathon op zitten. Weliswaar geen hardloopmarathon, maar een zumbamarathon! Voor degenen die onbekend zijn met zumba: het is een workout gebaseerd op latijnse dansen en hiphop. Oftewel, een hoop gehups en geheupzwaai op vrolijke muziek. Astrid doet 1-2 keer per week een groepsles van een uur. De ‘marathon’ bestond uit 2 uur lang non-stop op hoog tempo dansen. En daarna 3 dagen spierpijn, net als bij een echte marathon! Geen foto’s, wel een filmpje (Astrid staat 3^e rij, rechterkant, roze shirt).

Uiteraard moet er naast al die vrije tijd ook gewerkt worden. Astrids werk bij Manpower is na ruim 5 maanden toch afgerond. Maar gedurende die tijd heeft ze wel nog mooi het land door mogen reizen om in verschillende steden assessment centers voor een klant uit te voeren. Naar West-Australië, regio Perth, reisde Ruben mee en hebben we er een kleine vakantie aan vastgeplakt.

Fietsen bij Mandurah

Astrid en quokka (mini-kangoeroe), Rottnest Island

Baai op Rottnest Island

Perth skyline

Daarna was het toch echt afgelopen en kon de banenjacht voor Astrid weer beginnen. Dat blijft een verschrikkelijk moeilijke uitdaging. Om een beeld te schetsen: ze heeft inmiddels in totaal 90 sollicitaties de deur uit gedaan, waarvan op 55 nooit een reactie is gekomen. Voor werk in Human Resources is men helaas vaak op zoek naar kandidaten met een permanente verblijfsstatus en lokale ervaring. Omdat Australië een prijzig land is en we ook graag willen sparen voor een leuke reis, heeft ze inmiddels een baan in een totaal andere hoek geaccepteerd: als medewerker bij de City Sightseeing bussen. Dat zijn die grote rode hop on, hop off dubbeldekkers zonder dak. Niet op de bussen maar ernaast, om mensen te informeren en kaartjes te verkopen. Ze heeft net haar eerste dag erop zitten en vindt de hele dag buiten werken eigenlijk nog niet zo verkeerd. Het is weer eens wat anders!

Ruben kachelt lekker door voor zijn werkgever. Ook hij kan leuke business trips doen: hij heeft al beurzen in Adelaide en Melbourne bezocht en gaat binnenkort naar Brisbane. Daarnaast doet hij nog geregeld schmink- en ballonnenvouw-opdrachten als leuke bijverdienste. Laatst moest hij van 8:00 tot 17:00 uur werken, dus een schminkmarathon heeft hij nu ook op zijn naam staan. Zijn seizoen als basketbalcoach zit er inmiddels op. Hieronder de afsluitende teamfoto.

The Bondi Lions

Ondertussen zijn wij al 7 maanden van huis. We hebben het huurcontract van ons stulpje aan Bondi Beach verlengd tot begin december en daarna willen we beginnen aan onze rondreis. Het plan is om een maand of 3 door zowel Australië als Indonesië rond te toeren. Onze terugvlucht naar Amsterdam staat geboekt voor 13 maart 2013. Echter, we kunnen nog steeds niet zeggen of die terugkomst in Nederland tijdelijk of ‘definitief’ zal zijn. Eind dit jaar verwachten we zekerheid hierover te hebben. Voorlopig stellen we ons in op de mogelijkheid dat ons Australië-avontuur dan afgelopen is en maken we er het allerbeste van!

Cheers mates!

Onze anniversary: al 4 jaar een stel!

Ons (niet zo) alledaagse leventje

Het is nu echt schandalig lang geleden dat wij een blog geplaatst hebben... maar dat doen we natuurlijk vooral zodat we jullie veel nieuws te vertellen hebben! Ga er maar even goed voor zitten...

Sinds de vorige blog zijn we verhuisd naar ons eigen appartementje aan Bondi Beach, waar we inmiddels alweer bijna 2 maanden wonen. Klein maar fijn en een toplocatie! Op een steenworp afstand van het strand, met uitzicht over de zee. (Voor dat laatste moet je wel even uit het raam hangen en je hoofd naar rechts draaien, maar kniesoor die daarop let.) Op de een of andere manier leek onze hoeveelheid te verhuizen spullen al verdubbeld... Hier wat foto’s voor een indruk van ons stulpje.

Hier wonen wij!

Ehh.. tja

Ons uitzicht

Woonkamer

Keuken

Slaapkamer met links de badkamer

Hoewel we superblij waren dat we bij vrienden konden verblijven tot nu toe, is het erg lekker om een eigen stekkie te hebben. Voor Ruben is het nu ook zijn kantoor. Hij heeft het namelijk voor elkaar gekregen dat hij in Australië als zelfstandig ondernemer werk kan verrichten voor zijn oude werkgever en werkt veel vanuit huis. Hij is hier niet fulltime mee bezig en heeft daarom besloten om voor wat extra inkomsten een paar niet alledaagse baantjes erbij te gaan doen. Te weten... (tromgeroffel...) basketbalcoach voor junior spelers en entertainer voor kinderen! Elke week traint hij zijn team van jochies in de leeftijd van 7-8 jaar. Een leeftijd met nogal korte aandachtsspanne, dus steeds weer een uitdaging om ze bij de les te houden. Maar ze vinden Ruben geweldig en hebben onder zijn leiding al een wedstrijd gewonnen.

Voor zijn andere baan als entertainer reist hij af naar feesten om kinderen te vermaken met schminken en ballonnen vouwen. Dit doet hij al dan niet verkleed als superheld. Alles moest natuurlijk goed geoefend worden, dus het huis lag op een gegeven moment vol met ballonhondjes, –giraffen,  en –bloemen en onze huid sloeg geel uit van alle schminkcreaties. Uiteraard hebben we visueel bewijs!

Just another day at the office...

Astrid heeft een wat minder artistieke baan, maar is toch best tevreden met haar werk. Voor Manpower mag ze namelijk het land door reizen om assessments (groepsopdrachten, interviews en tests) te doen met sollicitanten voor een overheidsorganisatie. De afgelopen weken waren de assessment centra in Canberra en Sydney en de komende weken vliegt ze naar Brisbane, Newcastle en Perth. Mooie kans om op kosten van de baas wat meer van Australië te zien! Zeker Perth is niet een plek waar je zelf even naartoe gaat (voor een idee: het tijdsverschil met Sydney is 2 uur), dus Ruben vliegt hier ook naartoe en wij grijpen deze mogelijkheid om er een korte vakantie van te maken. Van Astrids werk zijn weinig spannende foto’s te maken, maar hierbij dan toch een mooi plaatje van het uitzicht vanaf het Manpower kantoor in Sydney, over Darling Harbour.

Naast al dat werk maken we natuurlijk ook genoeg ruimte voor ontspanning, in zo’n heerlijke stad als Sydney! Het zal de meesten van jullie niet verbazen dat Ruben zeer actief is met hardlopen. Hij heeft in juni een zeer goede tijd gelopen tijdens een zogeheten trailmarathon ( 42 kilometer over bospaadjes met 2300 meter klimmen) en gaat volgende week de City2Surf (14 kilometer) lopen, die praktisch voor onze voordeur finisht.

Start

Halverwege

Finish

Astrid is niet zo’n renner, maar de omgeving biedt ook schitterende mogelijkheden om te wandelen. Dat doen we dan ook graag en vaak. We zijn bijvoorbeeld een weekendje bij ontzettend vriendelijke mensen thuis geweest, die een paar uur boven Sydney op een soort schiereiland wonen, en soms pakken we de trein naar een kuststadje in de buurt. En Sydney zelf is zo’n veelzijdige stad, er is hier ook altijd wel iets nieuws te zien, te ontdekken en te beleven. Het weer laat het gelukkig vaak toe om naar buiten te gaan. De Australische winter is niet zo dramatisch, overdag meestal zonnig en 15-20 graden. Het blijft mooi om langs de kust te lopen en om de verschillende buurten in Sydney te verkennen.

Bondi

Een baai in de buurt

Haventje in Cronulla

Opera House by night

Sydney is ook een echte festivalstad. Het ene festival is nog niet afgelopen of het andere wordt alweer opgebouwd. Zo waren er het Vivid Light festival, waarin kleurrijke lichtshows op gebouwen geprojecteerd werden, het Bondi Winterfestival met onder andere een schaatsbaan (!!) op het strand, het kunstzinnige Biennale festival op een voormalig industrieel eiland en het Aroma Festival met artiesten, koffie en lekkernijen van over de hele wereld.

Vivid Light Festival

Bondi Winter Festival

Biennale Festival

Didgeridoo speler tijdens Aroma Festival

Er was ook een whale watching festival, maar wij beperken het walvissen spotten niet tot festivals! Vanaf de kust hebben we geregeld bultrugwalvissen gezien en tijdens een walvissentour op een boot heben we ook nog een zeldzame zuidkaper walvis met haar kalf gezien. De Engelse naam voor deze soort is ‘Southern Right Whale’, zo genoemd omdat hij een vrij trage zwemmer is en daarom de ‘juiste walvis’ om op te jagen. Helaas is de walvisjacht door landen als Japan, Ijsland, Noorwegen en Zuid-Korea nog steeds niet verbannen. Wij hebben deze dieren in elk geval met rust gelaten en het was erg indrukwekkend om ze van zo dichtbij te kunnen aanschouwen!

Kortom: wij vermaken ons hier voorlopig wel! Onze plannen voor de langere termijn hebben we nog niet vastgesteld. Over iets meer dan een maand loopt het huurcontract van ons appartementje af en moeten we beslissen of we dit voor 3 maanden willen verlengen. We zijn hier nog niet over uit. Astrids werk blijft tijdelijk en biedt geen garanties na 19 augustus. Ruben kan in elk geval tot oktober aan de slag. Nog steeds hebben we geen uitzicht op sponsorship en het vinden van een baan in Sydney, laat staan een werkgever die zou willen sponsoren, is echt vreselijk moeilijk. Ongelofelijk hoe nihil de respons is die altijd zo vriendelijke Australiërs geven op sollicitaties! De kans bestaat dus dat we na een jaar (maart 2013) terug naar Nederland moeten omdat ons visum dan afloopt. Mocht dat zo blijken te zijn, dan is het natuurlijk wel erg leuk om tot die tijd wat meer rond te reizen, wellicht terwijl we hier en daar wat backpackersbaantjes doen. Dat is ook een optie. Maar zo ver is het nog niet, dus we blijven voorlopig nog hard ons best doen om werkgevers in Sydney te overtuigen van ons kunnen. Hoe het ook loopt, we maken er in elk geval het allerbeste van en genieten van elke dag hier!