Wombats en fietsbellen

Het heeft even geduurd,  want internet heeft Australië nog niet zo gevonden, maar hier dan eindelijk een update over onze reis. Sinds onze vorige blog hebben we ontzettend veel gezien en gedaan. Hier een korte impressie van onze villa op wielen, die al 2,5 week ons thuis is.

De eetkamer

De badkamer

Onverwacht bezoek

Het terras

Om te voorkomen dat dit een slaapverwekkende opsomming van onze reisplanning en eindeloze beschrijving van onze activiteiten wordt, benoemen we van een aantal plekken die we bezocht hebben iets opmerkelijks.

Wilson’s Promonitory (National Park)

Vraag: Wat zorgt ervoor dat Astrid hier zo blij komt aanstormen?

Antwoord: een wombat! (een soort kruising tussen een beer en een gigantische hamster)

Phillip Island

Uren hebben wij nekverrekkend door een koalareservaat gedwaald op zoek naar koala’s In de eucalyptusbomen. Tevergeefs, daarom hierbij een foto van een lege boom.

Uiteindelijk hebben we er niet veel later zonder enige moeite tientallen gezien langs de Great Ocean Road, zelfs chillend in takken boven de weg. Omdat iedereen het geijkte plaatje van boomknuffelende koala wel kent, geven wij het bewijs dat een koala ook wel eens ergens anders komt. Het gewaggel van zo’n beest op de grond is overigens echt geen gezicht, misschien dat ze daarom liever in de boom blijven. 

Melbourne

De stad kent vrij weinig heuvels en is daarom zeer geschikt om te fietsen, vooral langs de kust en de rivier met mooi weer (en dat was het!). De meeste fietsers nemen zichzelf erg serieus en omdat ze hier niet, zoals in Nederland, de weg delen met de auto’s maar met de voetgangers, hebben wij geregeld een fietsbellenconcert gekregen. Ook als er nog 3 meter was om ons te passeren. Onderstaande foto is dan ook onder oorverdovend gerinkel genomen.

Queenscliff

Rubens cadeau voor Astrids verjaardag was een dagje zwemmen met dolfijnen en zeeleeuwen. Het zwemmen met zeeleeuwen was geweldig, ze willen echt met je spelen. Het plaatje hieronder is echter wat het meest op een dolfijn lijkt, van wat Astrid tijdens de tour gezien heeft.

Great Ocean Road

Een geweldige route langs de kust, met (op zijn Australisch) ‘heaps of’ goede surfspots en koala’s. De typisch toeristische trekpleister van de Great Ocean Road is de Twelve Apostles, waar ook typisch toeristisch publiek op af komt, zie foto. Het was ons niet duidelijk wat welke rotsen we wel en niet als Apostel mochten meetellen, maar wat een mooi uitzicht!

The Grampians

Groot was de schrik toen na een wandeling van maar liefst 3 kwartier bleek dat de lichten van de auto nog aan waren en deze het vervolgens verrekte om te starten. Gelukkig kwam een zeer vriendelijke stel Australiërs ons te hulp. Nadat we vrijwillig het weigerende busje in volle vaart een steile heuvel af hadden geduwd (oh gottegottegot...) wist de dame (!!) van het stel het ding weer aan de praat te krijgen. Phew! Hier een plaatje van toen we ons nog van geen kwaad bewust waren.

Rutherglen

Dit is een plaatsje met talloze wijnboerderijen in de omgeving. Een van deze foto’s is gemaakt na een lange wandeldag, een na een dag wijnproeven. Raad welke...

Albury

Net buiten Albury hebben we bij een opvangcentrum voor dieren kangoeroes gevoerd. Kangoeroes zijn erg fotogeniek. 

Ruben ook.

Kosciuszko

In dit gebied ligt de hoogste berg van Australië (2228 meter). Om jullie gerust te stellen dat het heus niet altijd warm en zonnig is, hierbij het weerbericht van toen wij er waren.

Inmiddels zijn we in Canberra, de Australische hoofdstad die kunstmatig in het leven geroepen is omdat Melbourne en Sydney er niet uit kwamen wie de hoofdstad zou worden. Het schijnt op de Trumanshow (die film met Jim Carrey) te lijken, dus het zal ons benieuwen. Nog een paar dagen en onze roadtrip zit erop. Dan begint het echte werk, of eigenlijk het zoeken naar werk. Spannend.. Tot zover is ons verblijf Down Under in ieder geval ‘absolute gold’ geweest!