No worries!

Als je niet meer in een rijdend busje woont, merk je toch dat je van dag tot dag minder meemaakt... Daarom heeft deze blog even op zich laten wachten. Maar inmiddels hebben we weer voldoende te vertellen!

Om te beginnen met het staartje van onze rondreis: Canberra hadden we inderdaad best kunnen missen. Mooie musea, dat wel, en twee bizar grote rotondes, maar vergeleken met andere steden weinig sfeer, niets authentieks. Klopt ook wel, want de stad in haar huidige hoedanigheid bestaat ook pas sinds 1908. Dus snel doorgereden naar de Blue Mountains, waar we weer konden genieten van het uitzicht over heuvels, watervalletjes en rotspartijen. 

Toen was het toch echt tijd om af te ronden. Na nog 1 campingovernachting en een klapstoelborrel bij zonsondergang namen we afscheid van onze ‘Angry Dragon’ en het nomadenleven.

Een beetje nomaden zijn we nog wel, want een vaste verblijfplaats hebben we nog niet. Eigenlijk bevalt dat tot nu toe wel, want zo leren we verschillende hoeken van Sydney kennen. Na onze reis zijn we 3 weken verbleven bij de mensen waar we al eerder een paar dagen waren, in Wahroonga. Wahroonga is een noordelijke suburb van Sydney met veel groen en erg mooie huizen. Een heel goede omgeving voor Ruben om te trainen voor de trailmarathon die hij over een paar weken gaat doen! Wel was het 25 minuten lopen en dan nog 45 minuten treinen voordat we in het centrum van Sydney zaten. Conclusie: mooi voor gezinnen, maar niet om ons te settelen. We hebben het wel prima naar ons zin gehad en zijn ontzettend dankbaar voor de gastvrijheid van Phil en Ruth!

We zijn vooral bezig geweest met netwerken en solliciteren, maar uiteraard moet er ook ruimte zijn voor de nodige ontspanning. Zo zijn we een dagje naar Taronga Zoo geweest, de dierentuin in Sydney waar de dieren een geweldig uitzicht hebben.

Hier leerden we ook de grillen van het Australische weer kennen: was het het ene moment nog stralend weer, een kwartier later sloegen de wind en regen ons om de oren. Zie het verschil...

En natuurlijk konden wij Koninginnedag niet ongemerkt voorbij laten gaan! Met wat Nederlanders die we al kenden togen we op zaterdag 28 april oranje uitgedost naar het Consulaat (gek genoeg is 30 april hier geen nationale feestdag). Er waren bitterballen, haring, kaas, Hollandse likeurtjes en een heleboel Nederlanders. Jong, oud, op vakantie of sinds de oorlog in Australië. Een heel gekke gewaarwording, zo aan de andere kant van de wereld! Zowel tijdens de receptie als op de afterparty in een club waren de Hollandse klassiekers en de polonaises niet van de lucht. Moet je net ons (en vooral Ruben) hebben... We hadden een slaapplek in Sydney dus het werd een latertje die nacht. Het was een erg gezellig feestje, respect voor de organisatie, maar we moeten toegeven: het haalt het niet bij de Amsterdamse Queen’s Day!

Ondertussen zijn we verhuisd van bos naar strand: we kunnen een maand lang in het huis van vrienden verblijven die naar Nederland gegaan zijn. Nu wonen we dus in Bronte, op steenworp afstand van het strand. Het is hier fantastisch!

Bij die pijl wonen wij

Er is een natuurlijke rockpool, een zwembad aan zee, veel grasveld met openbare barbecues, een schitterende cliffwalk langs de rotsen en stranden en het wemelt er van de surfers en andere actieve mensen. Daar horen wij ook bij: Ruben is hard aan het trainen voor de zeer pittige trailmarathon en Astrid doet aan ‘yoga by the sea’. Beiden nemen we af en toe een lekkere duik in het zeewater. Even wat plaatjes voor een impressie:

De klif waar de rockpool en het zwembad aan liggen

Ruben in het zwembad

Lunch aan de Bronte boulevard

Het weer is de afgelopen tijd heel aangenaam geweest, zonnig en rond de 25 graden, maar we beginnen nu toch de herfst te voelen. De temperatuur is al tot onder de 20 gedaald. Maar we kunnen toch niet de hele dag aan het strand liggen, want beiden hebben we nog geen baanzekerheid. Astrid heeft wel enkele weken bij Manpower Sydney kunnen werken en Ruben heeft ook wat dingen lopen. In ieder geval genieten we van elke dag hier: de stad, het strand en het Ozzy leven! No worries!

Darling Harbour